Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια

Ο Ρωμύλος και ο Ρώμος θηλάζουν κάτω από όρθια λύκαινα που στηρίζει ένα πίσω πόδι σε βράχο, σε οξυγραφία του Hollar.
Από τη σωτηρία των διδύμων στον Τίβερη μέχρι τον θάνατο του Ρώμου, οι αρχαίες αφηγήσεις διαφέρουν σε κρίσιμα σημεία. Ο μύθος της ίδρυσης της Ρώμης και η απεικόνιση της λύκαινας στην οξυγραφία του Hollar.
Πολύχρωμα σπίτια της Πάργας πάνω από την προκυμαία με τις ομπρέλες των καταστημάτων και τη βραχώδη θωράκιση της ακτής.
Η ιστορία της Πάργας από τις αρχαίες μαρτυρίες και τη βενετική κυριαρχία έως την έξοδο των κατοίκων το 1819. Το κάστρο, η παραχώρηση στον Αλή πασά και η απελευθέρωση του 1913.
Μαρμάρινη κεφαλή γενειοφόρου φαλακρού άνδρα που αποδίδεται στον ιστορικό Ηρόδοτο, σε βάθρο στη Στοά του Αττάλου στην Αθήνα
Ο Ηρόδοτος από την Αλικαρνασσό κατέγραψε τη σύγκρουση Ελλήνων και Περσών και ονόμασε το έργο του «ιστορίης ἀπόδεξις». Η ζωή του, η δομή των Ιστοριών, η μέθοδός του και η κριτική που δέχθηκε από την αρχαιότητα ως σήμερα.
Μαρμάρινο ανάγλυφο με την αποθέωση του Ομήρου, εμπνευσμένο από τα ομηρικά έπη, με τον Δία, τις Μούσες και τον ένθρονο ποιητή
Η Ιλιάδα και η Οδύσσεια, από τη χρονολόγηση και το ομηρικό ζήτημα έως τη θεωρία της προφορικής σύνθεσης. Και πώς οι ελληνιστικοί χρόνοι τίμησαν τον Όμηρο σχεδόν ως θεό.
Μαρμάρινος κορμός Σπαρτιάτη οπλίτη με κορινθιακό κράνος και ψηλό λοφίο, γνωστός ως «Λεωνίδας», από την ακρόπολη της Σπάρτης
Ο Όμηρος σχεδόν αγνοεί τη διαίρεση των Ελλήνων σε Δωριείς, Αιολείς, Ίωνες και Αχαιούς. Πώς διαμορφώθηκαν τα ονόματα, οι γενεαλογίες και οι διάλεκτοι των αρχαίων ελληνικών φύλων.
Σφαιρικό πήλινο αγγείο με στενό κυλινδρικό λαιμό της Πρώιμης Εποχής του Χαλκού από το Λιμάνι Πασά, με κυκλαδικές επιδράσεις
Πώς η ανακάλυψη της συγγένειας των ινδοευρωπαϊκών γλωσσών έγινε στον 19ο αιώνα θεωρία για «Αρίους» και «Σημίτες» από το Παμίρ. Τι δείχνουν σήμερα η γλωσσολογία και το αρχαίο DNA για τις ρίζες της ελληνικής.
Παράσταση κυλινδρικής σφραγίδας με δύο ήρωες να συγκρατούν και να πλήττουν έναν φτερωτό, ανθρωποκέφαλο ταύρο.
Μετά τον θάνατο του Ενκίντου, ο Γκιλγκαμές αναζητεί την αθανασία και αποκτά ένα φυτό που υπόσχεται την επιστροφή στη νεότητα. Ένα φίδι το αρπάζει προτού εκείνος προλάβει να το δοκιμάσει, καθώς ο βασιλιάς επιστρέφει στην Ουρούκ.
Ο Χοντ διαπερνά τον Μπάλντρ με μακρύ ερυθρό όπλο, ενώ ο Λόκι σκύβει κοντά στο αυτί του, σε ισλανδική μικρογραφία του 1760.
Το γκι που παρέλειψε η Φρίγκα και το θανατηφόρο βλήμα του Χοντ. Η αφήγηση του Σνόρι για τον θάνατο του Μπάλντρ, οι ποιητικές μαρτυρίες και η διαφορετική εκδοχή του Σάξο του Γραμματικού.
Ζεύγος ειλητών του Κόνο Μπαϊρέι: αριστερά η παρινιρβάνα του Βούδα, δεξιά ο χορός της Ουζούμε μπροστά στο σπήλαιο της Αματεράσου.
Η Αματεράσου αποσύρεται στο Ουράνιο Σπήλαιο μετά τις βιαιότητες του Σουσανόο και ο κόσμος σκοτεινιάζει. Η αφήγηση των ιαπωνικών χρονικών, ο χορός της Ουζούμε και η απόδοση του επεισοδίου σε ζεύγος ειλητών του Κόνο Μπαϊρέι.
Ο Ρωμύλος και ο Ρώμος θηλάζουν κάτω από όρθια λύκαινα που στηρίζει ένα πίσω πόδι σε βράχο, σε οξυγραφία του Hollar.
Από τη σωτηρία των διδύμων στον Τίβερη μέχρι τον θάνατο του Ρώμου, οι αρχαίες αφηγήσεις διαφέρουν σε κρίσιμα σημεία. Ο μύθος της ίδρυσης της Ρώμης και η απεικόνιση της λύκαινας στην οξυγραφία του Hollar.
Πολύχρωμα σπίτια της Πάργας πάνω από την προκυμαία με τις ομπρέλες των καταστημάτων και τη βραχώδη θωράκιση της ακτής.
Η ιστορία της Πάργας από τις αρχαίες μαρτυρίες και τη βενετική κυριαρχία έως την έξοδο των κατοίκων το 1819. Το κάστρο, η παραχώρηση στον Αλή πασά και η απελευθέρωση του 1913.
Λιθόστρωτο ανάμεσα σε πέτρινα κτίρια, με τοξωτό άνοιγμα αριστερά και ξύλινο στέγαστρο δίπλα σε μεγάλο φυλλοβόλο δέντρο δεξιά.
Η οικοδομική παράδοση της Πυρσόγιαννης και της Βούρμπιανης, οι ξυλογλύπτες του Γοργοποτάμου και η ορεινή κοινότητα του Πληκατίου. Μια προσέγγιση στην ιστορία και στην καθημερινή ζωή των Μαστοροχωρίων της Κόνιτσας.
Άγιος Γεώργιος Πύργου από drone, με κεραμοσκεπή σπίτια ανάμεσα σε ελαιώνες και χαμηλούς λόφους.
Ο Άγιος Γεώργιος Πύργου είναι χωριό της Ηλείας με 668 μόνιμους κατοίκους στην απογραφή του 2021. Η μορφή του οικισμού, οι διοικητικές μεταβολές και μια λαογραφική καταγραφή του 1967.
Μαρμάρινη κεφαλή γενειοφόρου φαλακρού άνδρα που αποδίδεται στον ιστορικό Ηρόδοτο, σε βάθρο στη Στοά του Αττάλου στην Αθήνα
Ο Ηρόδοτος από την Αλικαρνασσό κατέγραψε τη σύγκρουση Ελλήνων και Περσών και ονόμασε το έργο του «ιστορίης ἀπόδεξις». Η ζωή του, η δομή των Ιστοριών, η μέθοδός του και η κριτική που δέχθηκε από την αρχαιότητα ως σήμερα.
Μαρμάρινο ανάγλυφο με την αποθέωση του Ομήρου, εμπνευσμένο από τα ομηρικά έπη, με τον Δία, τις Μούσες και τον ένθρονο ποιητή
Η Ιλιάδα και η Οδύσσεια, από τη χρονολόγηση και το ομηρικό ζήτημα έως τη θεωρία της προφορικής σύνθεσης. Και πώς οι ελληνιστικοί χρόνοι τίμησαν τον Όμηρο σχεδόν ως θεό.